Opis
„Dekameron” Giovanniego Boccaccia to zbiór stu nowel opowiadanych przez dziesięć szlachetnie urodzonych Florentczyków (siedem kobiet i trzech mężczyzn), którzy schronili się przed zarazą w 1348 roku, aby opowiedzieć sobie historie przez dziesięć dni. Utwór, inspirowany „Księgą tysiąca i jednej nocy”, jest kroniką obyczajów epoki renesansu, pełną miłości (zmysłowej i platonicznej, tragicznej i idyllicznej) oraz odzwierciedlającą inteligencję, spryt i ludzką naturę. Boccaccio tworzy model nowożytnej noweli, poruszając też temat krytyki kleru i podziałów społecznych.
