Opis
Mediewiści zawdzięczają Jacquesowi Le Goffowi nowe podejście metodologiczne, odkrycia, kapitalne studia, hipotezy robocze i wielkie przedsięwzięcia zbiorowe. Zawdzięczamy mu także pewien sposób myślenia o średniowieczu, rozumienia i badania tej epoki – z wzorową erudycją, zadziwiającym nowatorstwem intelektualnym i wielkodusznością wobec swoich uczniów, przyjaciół i kolegów. Rzadkim przypadkiem są historycy, którzy mogą o sobie powiedzieć, że bez ich dzieła obraz epoki, którą się zajmowali, byłby inny; Jacques Le Goff może to powiedzieć. Słowa te odnoszą się w moim przekonaniu do ==Kultury średniowiecznej Europy==. W niniejszej książce szczegółowo i rzetelnie, a zarazem interesująco i przystępnie omówiono wszelkie zagadnienia związane z kulturą średniowiecznej Europy. Przedstawiono aspekty dotyczące sztuki i architektury, religii, mentalności, wrażliwości i postawy wobec otaczającego świata, życia materialnego, organizacji państwa i struktur społecznych, prowadzenia wojen i przemian zachodzących w uzbrojeniu, uprawy roli. W książce zamieszczono bogatą bibliografię, tablice chronologiczne, liczne ilustracje, słownik nazw, terminów i pojęć, mapy. Jacques Le Goff – francuski historyk. „Spadkobierca” historycznej szkoły „Annales”. Współtwórca „nowej historii”, która interesuje się życiem codziennym ludzi i ich mentalnością, zwolennik długofalowych badań. Jeden z pionierów antropologii historycznej i historii mentalności. Twórca oryginalnej historii kultury. Specjalista w zakresie historii średniowiecza (mediewista). Swoimi pracami zrehabilitował średniowiecze, uważane przez jego poprzedników za mroczny i posępny epizod Historii. Ukazał jego „inny” obraz. Wskazał, że średniowiecze tętniło życiem – był to okres, w którym kształtowało się nowoczesne społeczeństwo. Le Goff dowodził, że średniowiecze uformowało swoją własną cywilizację, różną zarówno od starożytności greko-romańskiej, jak i świata nowożytnego. Le Goff zakwestionował trafność samej nazwy okresu średniowiecza i jego chronologię wskazując na osiągnięcia i zmienność w jego obrębie. W szczególności zwrócił uwagę na tak zwane Odrodzenie XII wieku. Jako agnostyk Le Goff zajmował stanowisko pośrednie pomiędzy krytykami i apologetami wieków średnich.
