Milan Kundera: „Pisać, cóż za dziwny pomysł!” Ostatnia szansa

„Często powtarzam sobie, że miałam szczęście,że poznałam Milana, kiedy nie był już zbyt młody. To było ostatnietrzydzieści lat jego życia. Złożył już wtedy śluby medialnego milczenia.U szczytu swojej dojrzałości i wolności zaczął coraz bardziejprzypominać starca z książki Życie jest gdzie indziej. Tego staregomędrca, który obserwuje w milczeniu hałasującą młodzież”.

Wieloletnia przyjaźń łączyła Florence Noiville z Milanem Kunderą ijego żoną Verą. Uchwycone w locie, niczym rozbudzone wspomnienie dawnychdoznań, jak na nowo wspólnie przeżywane radosne chwile – obiady w LeTouquet, wizyty w ich mieszkaniu, spotkania w kawiarni, „nieznośnatęsknota nieistotnej paplaniny w karczmie” – zapis ten z wrażliwością iczułością przedstawia twórczość (przeżywaną) i życie (powieściowe)Milana Kundery. Nigdy żadne dzieło nie mówiło tak wiele o jego autorze.

Fragmenty tekstów i rozmów, wspomnienia, dziennik podróży do Czech ina Morawy, a także liczne fotografie zostały zebrane w tej książce wjednym tylko celu: by czytelnik zapragnął (na nowo) odkryć sylwetkę itwórczość jednego z największych artystów XX wieku. Milan Kundera,mistrz ironii i ujawniania zwodniczych złudzeń, nieustannie pokazujenam, jakimi żartami karmimy nasze marzenia i nasze kłamstwa.