Opis
Siostra Aniela Kisielewska, zmarła przed pięćdziesięcioma latybernardynka, łączyła w sobie dwa powołania – zakonne i malarskie. Niezaniedbała żadnego z nich. Realizowała w swej twórczości tematykęgłęboko religijną. Nie było zatem rozdźwięku między nią jako artystką ijako siostrą zakonną. Tworzeniu oddawała się z takim samym poświęceniem izaangażowaniem jak codziennym obowiązkom zakonnym.
Kiedy utalentowanaszlachcianka Wanda Kisielewska – bo tak nazywała się artystka przedwstąpieniem do klasztoru – wybierała się na studia malarskie doMonachium, do czego wszyscy ją zachęcali, widząc jej talent, to bliskajej Aniela Salawa zawołała: „Po co panienka ma jechać do jakiegośMonachium. Lepiej niech panienka wstąpi do karmelitanek”.
Choć Wanda niemiała wówczas zamiaru wstępować do klasztoru, te niespodziewane słowanie dawały jej spokoju, zakiełkowały powołaniem. Tyle że Wanda wybrałabernardynki. Do niedawna siostra Aniela pozostawała mało znana, albowiemdzieła, które wyszły spod jej pędzla, rzadko przekraczały muryklasztorne i świątynne. Ona sama żyła w klasztorze kontemplacyjnym, awięc z dala od świata, oddzielona od niego klauzurą. Choć była malarkąwykształconą, zawodową, nie malowała swych dzieł, by zdobyć uznanie ipoklask na kolejnych wystawach, ale po to, by chwalić Boga Stwórcę, Jegoświętych lub Maryję.
Niektórych obrazów nawet nie sygnowała.Współcześnie odkrył siostrę Anielę, oraz jej przykrytą welonemanonimowości twórczość, bernardyn i jednocześnie znakomity historyksztuki, ojciec doktor Cyprian Moryc. To jemu zawdzięczamy tę przepiękną,bogato ilustrowaną książkę – świetne zdjęcia Adama Bujaka, mistrzafotografii sakralnej – która pozwala nam poznać cichą, przepełnionąwielką wrażliwością, uduchowioną i utalentowaną artystkę w habicie.
Ojciec Cyprian Moryc pozwala nam przyjrzeć się nie tylko jej życiu itwórczości, ale też zakorzenieniu w zakonie bernardynek, żeńskiej gałęzirodziny franciszkańskiej. Książka powstała we współpracy z KlasztoremSióstr Bernardynek w Krakowie.
