Opis
W Pieśniach miłosnych Tadeusza Pióry chodzi przede wszystkim o sprawienie czytelnikowi wielopiętrowej satysfakcji estetycznej. Liryczne „ja”, jakkolwiek nieustannie obecne, maskuje się i mistrzowsko myli tropy; zamiast odsłaniać swoje wnętrze, otwiera przepastny bagaż erudycji, którego zawartość traktuje dość bezpardonowo i nader dowcipnie. Tytuł należy rozumieć jako ironiczną odpowiedź na list „berlińskiej antologistki”, wierszy stricte miłosnych Pióro bowiem nie pisuje.
