Opis
Za mną idzie młoda kobieta. Na plecach nosi tłumok. Niemiec zszatańskim uśmiechem podchodzi do niej, podnosi pejcz i wali w plecak.Rozlega się straszny krzyk ukrytego dziecka. Niemiec wyrywa kobieciemaleństwo i ciska je wraz z tłumokiem pod ścianę. Nieszczęsna chce iść zadzieckiem. Oprawca zatacza się wprost ze śmiechu, bawi go to. Uderzeniemkolby wpycha siną z rozpaczy kobietę z powrotem do szeregu”.
z pamiętnika Mirki Piżyc
Na książkę składają się pisma ojca i córki: Kopla i Mirki Piżyców, którzysporządzali swoje notatki po ucieczce z warszawskiego getta, w ukryciu postronie aryjskiej. Kopel był syjonistą, działaczem społecznym, w getciewspółorganizował szkolnictwo hebrajskie i chór dziecięcy. Mirka tuż przedwojną zdała maturę, marzyła o medycynie, a w getcie pracowała w domudziecka.
Zapiski Kopla dotyczą życia w getcie, jego działalności społecznej orazlosów całej rozgałęzionej i bardzo ze sobą związanej rodziny, z którejwiększość osób zginęła.
Mirka opisuje życie w getcie od akcji likwidacyjnej (lipiec–wrzesień 1942r.) do początków powstania w kwietniu 1943 r., kiedy jej i ojcu udało sięwydostać z getta. Młodsza siostra Mirki Rutka z matką wyszły z getta tydzieńwcześniej. Wszyscy czworo przeżyli w kryjówkach po stronie aryjskiej. Powojnie Piżycowie wyjechali do Szwecji, a stamtąd do Izraela.
„W tym okresie pracowałam w (…)domu dziecka mającym pod swą opieką ponad sześćset osieroconych dzieciżydowskich (…). Tułały się po ulicach ghetta, (…) żebrały, wyjadały surowe,zgniłe jarzyny ze śmietników, ogryzały porzucone kości. (…) zostały wziętepod opiekę (…). Znikły wszy, świerzba uleczona, własne łóżko, pościel,porządne ubranie (…). Pełna miseczka jedzenia (…).
Wieści o wysiedleniu, które zaczęłykrążyć po ghetcie, dotarły i do naszych (…) dzieci. (…) Lolek i Jadzia, Henioi Rywcia zasypują mnie pytaniami: «Czy to prawda? Panno Mirko, PannoMireczko, czy mają nas wysłać? To my znowu nie będziemy mieli gdzie być?Niech Pani powie, że to nieprawda!».
«Ja nie chcę być znowu sam, niechmnie Pani nie zostawia» – łka Mendele, a łzy płyną mu po buzi. Cóż mam cipowiedzieć, mój mały, kochany chłopaczku, czy to, że niestety prawda,straszna, nieubłagana prawda? (…) O nie! Łudź się, póki możesz. I tłumaczę,że internatów nie ruszą (…)”.
Z pamiętnika Mirki Piżyc
„Po wojnie, z pomocą bożą, już niebawem …”, Kopel Piżyc, Mirka Piżyc, Barbara Engelking, Havi Dreifuss – jak czytać ebook?
Ebooka „Po wojnie, z pomocą bożą, już niebawem …”, tak jak pozostałe książki w formacie elektronicznym przeczytacie w aplikacji mobilnej Woblinkna Android lub iOSlub na innym urządzeniu obsługującym format epub lub mobi – czytnik ebooków (Pocketbook, Kindle, inkBook itd.), tablet, komputer etc. Czytaj tak, jak lubisz!
Zanim zdecydujesz się na zakup, możesz również przeczytać u nas darmowy fragment ebooka. A jeśli wolisz słuchać, sprawdź, czy książka jest dostępna w Woblink także jako audiobook (mp3).
